;

De kers op de taart

Het Coronavirus beheerste al een tijdje het nieuws. Het was dan ook niet verrassend dat ook de deuren van Avondlicht gesloten werden voor bezoek. Op het moment van de bekendmaking ging mijn brein op een positieve manier met me aan de haal. ‘Hoe gaan we dat doen met bijvoorbeeld de woensdagmiddagactiviteiten?’  Voor mij was helder dat die zoveel mogelijk moesten doorgaan en dat we de normale structuur voor bewoners zoveel mogelijk moesten zien te behouden. En dat lukt! De activiteiten gaan door, alleen op een wat andere manier.

De kers op de taart

Voor alle woensdagmiddagen hebben we iets moois weten te organiseren. Dat zoveel mensen zich belangeloos aanmelden hielp natuurlijk enorm. Van een zanger tot een bewegingstherapeut tot een klassiek concert. Ja, het was anders, maar zeker niet minder leuk! Het is heel bijzonder dat zoveel mensen vanuit hun hart ouderen een hart onder de riem willen steken. De bewoners zijn blij om te zien dat er zo aan hun wordt gedacht. Alles natuurlijk keurig op 1,5 meter van elkaar. 

 

Muzikale tour

Met zanger Nick Stricker uit Zwaag hebben we zelfs een week lang getoerd langs de Wilgaerden locaties. Van Enkhuizen tot Hoorn en van Avenhorn tot Wervershoof. Daar is al heel snel het idee ontstaan om ook de verbinding te leggen naar de locaties van Leekerweide. We zijn nu immers een grote gefuseerde organisatie. Weliswaar een andere doelgroep, maar wel met kwetsbare mensen die hun familie niet kunnen zien. Ik vond het heel verrassend om te merken hoe snel die samenwerking tot stand kwam. Daar zouden we in andere tijden wellicht langer over hebben gedaan. De komende week gaat  Nick de Leekerweide locaties langs. En wat fijn dat we van de geluidsman drie weken lang zijn geluidsinstallatie mochten lenen.  

In het begin dacht ik nog: ik regel zo’n buitenconcert wel even. Dat is leuk voor de bewoners, de afleiding en voor de mensen die het doen. Maar ja, daar kwam toch een handhaver die vertelde dat daar vergunningen voor nodig zijn. Voor de optredens bij Leekerweide  en Avondlicht zijn die gelukkig geregeld.

 

Een prachtig verzetje

De bingo blijft  een de favorieten op het programma. Bij elkaar zitten, dat  gaat natuurlijk even niet, dus werd het de gangbingo. Mensen zitten er voor hun eigen deur helemaal klaar voor. Een lekker hapje en drankje erbij en mooie prijzen van bedrijven die ons daarin spontaan ondersteunen. De bewoners worden daar heel blij van. Een prachtig verzetje op de dag.  

 

Initiatieven van familie

Er zijn ook veel initiatieven van familieleden. Wat ik daarin wel lastig vind is dat sommige ideeën het niet halen. Niet omdat we niet willen, maar omdat we bijvoorbeeld met veiligheidsprotocollen te maken hebben. En als na overleg met bijvoorbeeld de brandweer blijkt dat het verstandig is, dan is het jammer maar wel begrijpelijk.

 

Blije gezichten

Ik word zo blij van al die blije gezichten van bewoners. 1e Paasdag heb ik bijvoorbeeld gewerkt op de 3e verdieping. Alle bewoners zaten in  hun deuropening in de gang en toen hebben we samen met de medewerkers van de afdeling verzoeknummertjes gedraaid. Marjolein en ik kwamen  langs met de muziekbox en dat ging van Racoon tot Willeke Alberti en een klassiek concert. Plezier, soms tranen en een lekker hapje en een drankje. Iedereen zet zich extra in om het fijn te maken voor de bewoners. Zo mooi om te zien. Dikke pluim voor de restaurant medewerkers die overal ondersteunen waar nodig. Van een wandelingetje met een bewoner tot het uitreiken van een borrel tijdens de verzoeknummers of bingo.

 

Eenzaam

Ik vind het naar voor de mensen om te zien dat ze eenzaam zijn en dat er zoveel nu niet kan. Voor het eerst ervaar ik zelf, weliswaar heel minuscuul, hoe het is om eenzaam te zijn. Want ook ik zit in het weekend opgesloten. En ondanks dat ik heel veel lieve familie en vrienden heb, voel ik me dan toch echt wel een beetje eenzaam. Ik kan ze geen knuffel geven en ik kan ook niet bij ze zijn.

Voor mijn werk is het goed dat ik dat voel, want ik heb het idee dat ik de mensen daardoor nog beter kan aanvoelen. Het helpt me om mijn beroep nog beter uit te oefenen. Het maakt mijn werk mooier omdat mijn creatieve brein harder aan de slag gaat en ik ben blij dat ik na het weekend weer naar mijn werk kan en iets kan betekenen voor deze mensen.

 

Kleine dingen

Met sommige mensen heb ik afgesproken dat ze me kunnen bellen. Ik heb ze mijn 06 nummer gegeven van mijn werktelefoon. Sommige mensen bellen me wekelijks om even een gezellig kletspraatje te houden. Kleine moeite. Ook de boodschappendienst die is opgezet met vrijwilligers is zo mooi. Een klein momentje waarop bewoners eventjes contact hebben met de buitenwereld. Even bellen om de boodschappen door te geven en dan hangen ze later keurig aan je deur. Mooi initiatief! Het zijn toch die kleine dingen, die kleine contactmomenten die mensen waarderen. En mijzelf geeft het een mooi gevoel. Een klein steuntje in de rug mogen geven aan mensen die het nodig hebben. Soms al door iets kleins door tulpenboeren te vragen of ze tulpen kunnen leveren.

 

Verbinding

Wat ik bijzonder vind om te zien, is de verbinding tussen mensen. Door de muzikale tour met Nick heb ik gezien hoe andere locaties omgaan met de veranderingen door het Coronavirus. De samenwerking en de verbinding zijn voor mij duidelijk de kers op de taart. Als het alleen aan mij ligt, gaan we zo’n tour zeker nog een keertje doen. En als alles weer voorbij is, gaan we met alle artiesten die iets hebben betekend voor de ouderen een gezellige middag organiseren.

 

Alma Visser (activiteitenbegeleider bij locatie Avondlicht van Wilgaerden)