;

Het plantje Corona

De eerste etage waar ik werk is opgedeeld in twee afdelingen. Bij ons wonen mensen met de diverse vormen van dementie en hoewel we apart zijn is het altijd een mooie mengelmoes van mooie mensen. Ik vergelijk het altijd met een mooie tuin, met prachtige bloemen en planten, de één wat sterker en kleurrijker dan de andere maar samen een prachtig geheel.

Het plantje Corona

Bloemen bloeien

En het is een natuurlijk gegeven dat sommige bloemen uitbloeien en weer plaats maken voor nieuwe bloemen. Op 18 maart kwam daar ineens het plantje corona zich de kop op steken. Door het snelle handelen verdween deze net zo snel als ze kwam en was de opluchting groot. Op 20 maart is vanuit de overheid besloten de deur dicht te doen voor bezoek, de enige juiste maatregel, maar niet minder triest.

 

Emoties

Vanaf dat moment draait je hoofd overuren en sta je aan! De één begrijpt het, de ander is boos op de familie die nooit meer komt. Dan is daar de familie die thuis machteloos staat en ook zijn verhaal kwijt moet. Dan ineens is ze er weer….. het plantje corona dat waarschijnlijk haar zaadje heeft geplant is terug om onze mooie bloementuin te overwoekeren en daar daarbij de mooiste maar ook zwakste bloemen te knakken.

 

Stilte

De huiskamers zijn al erg stil, diegene die het snappen blijven afgezonderd op hun kamer, de andere proberen we op afstand te houden. We doen alles wat mogelijk is maar de strijd is oneerlijk. Het is een enorme emotionele rollercoaster en ik heb het gevoel dat ik gedwongen meespeel in een hele slechte film.

Dan met Pasen is mijn kaarsje opgebrand, mijn lijf is op en doet zeer en met pijn in het hart meld ik mij ziek…

 

Bericht van een collega van Wilgaerden die het verhaal graag deelt, maar liever anoniem blijft.