;

Ik mis het vrijwilligerswerk zo!

Voor mijn (pre)pensioen ben ik 23 jaar ziekenverzorgende geweest in Zuyder Waert in Heerhugowaard, een woonzorglocatie voor ouderen met dementie. Sinds die tijd ben ik alweer acht jaar met heel veel plezier vrijwilliger bij Leekerweide.

Ik mis het vrijwilligerswerk zo!

Vrijwilligers in hart en nieren

Met twee cliënten en een andere vrijwilliger ga ik elke week wandelen. Na deze middagwandeling ga ik door naar een andere locatie waar ik elke week iets lekkers kook voor zes jongeren. Het is de bedoeling dat iedere week ook iemand meehelpt met het koken. Voor het koken doe ik dan nog even zelf de boodschappen van wat we die week daarvoor samen met de jongeren hebben afgesproken.

Ik ben ook nog vrijwilligster op een derde locatie. Daar verzorg ik samen met mijn echtgenoot Ben en een vriendin zo’n 5 á 6 maal per jaar een 3-gangendiner en een barbecue voor negen cliënten. Het is altijd een feest als ze rond 16.00 uur van dagbesteding terugkomen en gelijk de heerlijke kookluchten opsnuiven. Ze zijn dan niet meer bij ons weg te slaan. We doen eerst zelf de boodschappen en gaan dan aan de slag met koken. Het is elke keer weer een groot feest. Naast deze dinerdagen gaan we met deze groep ook mee als ze extra begeleiding nodig hebben voor een uitje of activiteiten van VrijetijdsbestedingNH. Bijvoorbeeld bij de zomerfeesten, carnaval of het kerstdiner. De medewerkers van VrijetijdsbestedingNH weten ook dat ze ons altijd kunnen benaderen om bij evenementen te helpen.

Mijn echtgenoot is ook bezoekvrijwilliger. Samen kijken ze naar voetbalwedstrijden op televisie. Soms gaan ze ook naar een wedstrijd toe en regelmatig komt deze cliënt ook bij ons thuis een wedstrijd kijken. Meestal dan in combinatie met een lekkere maaltijd.

 

Ik mis het vrijwilligerswerk

En toen brak de coronacrisis uit en zijn er al wekenlang geen activiteiten waar ik bij kan helpen. Ze hebben bij Leekerweide goede voorzorgsmaatregelen genomen, maar zelf val ik door mijn leeftijd ook onder de risicogroep. Een afstand van 1,5 meter houden bij het vrijwilligerswerk gaat mij niet lukken met die fantastische cliënten. Juist nu met de angst om besmetting en hun situatie. Blijven we allemaal gezond?

Ik mis ook de contacten met de andere vrijwilligers. Door dit werk heb ik zoveel mensen leren kennen. En natuurlijk ook de begeleiding van al die verschillende locaties. Ik heb zoveel bewondering voor hun geduld, liefde en aandacht. Ze verliezen de praktische dingen niet uit het oog en hebben ook altijd aandacht voor de vrijwilligers. Ik voel mij er zeer gewenst.

 

Hoe ziet het er straks uit?

Het is nu stil en ook beangstigend. Hoe zal alles gaan en hoe zal alles er ‘straks’ uitzien? Ik mis het vrijwilligerswerk zo! Ik keek er iedere woensdag naar uit. Het is een deel van mijn leven geworden. Iedere woensdag naar de lieve schatten van cliënten! Hopelijk kunnen we het van de zomer weer goedmaken door weer veel contact met elkaar te hebben. Het komt weer goed. Daar ben ik van overtuigd. Wanneer? Wie het weet, mag het zeggen. We moeten met ons allen proberen door deze vreselijke nare tijd heen te komen! Dat zal lukken!

In gedachten een hele dikke knuffel aan iedereen.

 

Maartje Janssens-Goedhart (vrijwilliger bij VrijwilligersNH)