;

Ik snap het allemaal niet

Snap jij er wat van? Zo ga ik lekker naar mijn groepje op dagbesteding en ineens ben ik alleen op de groep. Ik mag naar dagbesteding. Mijn begeleider draagt een mondkapje en een bril, dat deden ze nooit. Ik krijg veel minder knuffels dan vroeger. Iets met anderhalve meter zeggen ze. En ik mag ook niet door de voordeur de woning uit als de begeleiding mij ophaalt, maar ga nu door de achterdeur. En dan loop ik door de gang. De begeleiding doet mijn jas aan en dan gaat de achterdeur open. En dan kan ik door de vloer de straat beneden zien! Ik twijfel of ik wel op die gekke vloer kan staan, is die wel echt? Mijn begeleiding staat er ook op. Twijfel, twijfel…

Ik snap het allemaal niet

De ene dag durf ik beter dan de andere. Soms loop ik terug, dan moet ik nog even extra bevestiging krijgen dat het goed is. Het is zo spannend. Ik kan wel heel goed traplopen. Dan krijg ik allemaal complimentjes van de begeleiding. Ik kan ook heel erg goed helpen met klusjes, maar soms heb ik gewoon even geen zin. Dan word ik ook wel eens even boos. Maar dat duurt gelukkig nooit lang, hoor.

 

Ik hoor aan hun stem dat zij het zijn

Op de woning heeft iedereen het druk. Mijn begeleiders daar trekken pakken aan en doen een mondkapje en bril op. Ik kan hun gezicht niet meer goed zien. Ik hoor aan hun stem dat zij het zijn, maar toch zijn ze het niet. Ik wil bij ze zijn maar ze moeten de anderen ook verzorgen.

Ik snap er niets van. Waarom gaat die kamer op slot als ze iemand anders verzorgen? Dat gebeurde eerst toch ook niet? En wie helpt mij dan? Er is nog wel een begeleider, maar die ken ik niet. Ik vind dat zo moeilijk en dan geef ik maar eens even een schreeuw of ik pak de begeleiding vast bij hun kleding. Ik kan er toch ook niets aan doen dat ik het niet begrijp?! Het is zo anders nu.

 

Ik heb ze nodig

Iedereen doet heel erg zijn best, maar ik snap het allemaal niet en wil dan graag bij de begeleiders zijn die ik ken. Is dat nou zo gek?

Gelukkig gaan de pakken ook weer uit en komen mijn begeleiders weer terug. Dat vind ik heel fijn. Dan kunnen ze weer voor mij zorgen. Ik heb ze nodig om mij goed en veilig te voelen. Ja, ik heb mijn begeleiders gewoon nodig.

 

Leane Dal (persoonlijk begeleider dagbesteding bij Leekerweide)